Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/12651 K.2016/9629

Davacı, dava dilekçesi ile; nüfus kaydında "..." olan ön adının, ".." terkin edilmek suretiyle "...l" olarak düzeltilmesini istemiş; mahkemece, isteğin reddine karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü: Davacı, "..." olan ön adına 2006 yılında mahkeme kararı ile eklenen "..." sözcüğünün terkin edilmek suretiyle ön adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş; mahkemece, "birden fazla isim tashihi yapılamayacağı" gerekçesiyle istem reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosyaya alınan nüfus kaydına göre, davacı nüfusta "... ..." ismiyle kayıtlı olup, önce "..." olan ön adına, ....... Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.06.2006 tarihli 2006/141-392 sayılı kararıyla "..." isminin eklendiği, bu suretle isminin "... ..." olarak tahsis edildiği, bu kararın 02.08.2006 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Mahkemece, isim değiştirme talebinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı incelenmeksizin, "birden fazla isim tashihi yapılamayacağı" gerekçesiyle istek reddedilmiştir. Mahkemenin ret kararı, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36’ncı maddesinin (....) fıkrasının (b) bendinde yer alan "Aynı konuya ilişkin olarak nüfus kaydının düzeltilmesi davası ancak bir kere açılabilir" şeklindeki hükme dayanmaktadır.

Bu hüküm, Anayasa Mahkemesi'nin 30.03.2012 tarihli 2011/34-48 sayılı kararıyla iptal edilmiş, iptal kararının 06.10.2012 tarihli 28433 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmasıyla, sözü edilen hüküm yürürlükten kalkmıştır. O halde, işin esasıyla ilgili deliller toplanıp, incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, iptal edilmiş olan hükme dayanılarak davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.