KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2015/13148 E., 2015/15085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 5736 ada 7 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, Esas 2013/95 ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerekmekte olup, davalı idare vekilinin temyiz talebine göre yapılan değerlendirmede maktu harca hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının dördüncü bendinin tamamen çıkarılarak yerine "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 841 TL nispi harçtan peşin ödenen 248 TL nin mahsubu ile artan 593 TL nin davalı taraftan tahsiline" ibaresinin yazılması,
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yedinci bendinin hükümden tamamen çıkartılması,
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının sekizinci bendindeki "27,70" ve "1377,70" rakamlarının hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla "248" ve "1598" rakamlarının yazılması,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2015/13148, K. 2015/15085, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama