Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/13946 K.2016/9982

Davacı... ile davalı ... aralarındaki ...'in evlat edindirilmesinde ana babasının rızasının aranmaması davasına dair..... Aile Mahkemesinden verilen 21.03.2013 günlü ve 2013/95-2013/254 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 05.05.2015 günlü ve 2014/19962-2015/7466 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 21.06.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece, "davadan önce, küçük hakkında koruma kararı verilip kuruma yerleştirildiği, bu durumda evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmaması kararının, ilerde açılabilecek evlat edinme davası içinde istenebileceği" gerekçesiyle istek reddedilmiş, davacının temyizi üzerine hüküm Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme talep etmiştir.

Çocuğun 09.12.2012 tarihinde evlilik dışında dünyaya geldiği, annesinin "çocuğa bakamıyacağını" bildirerek 20.12.2012 tarihinde kuruma başvurması üzerine, kurum tarafından küçüğün 21.12.2012 tarihinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun ...'ncu maddesi gereğince Devletin bakım ve gözetimine alındığı, hakkında aynı Kanun gereğince acil koruma tedbiri talep edildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 312 nci maddesi gereğince; "küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlat edinen veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve

.

kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” Bu hükme göre; evlat edinmede aracılık yapan kurumun veya evlat edinenin istemi üzerine, evlat edinmede ana ve/veya babanın rızasının aranmamasına karar verilebilmesi için, iki koşulun birlikte var olması gereklidir.

Birincisi; küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilmiş olmalıdır. İkincisi ise; ana ve babadan birinin rızasında eksiklik bulunmalıdır. Şu halde, küçüğün bakımından sorumlu olan kimselerin herhangi bir sebeple görevini yerine getirmemesi halinde çocuğun, tedbiren resmi veya özel bakım yurduna alınmış olması, "gelecekte evlat edinilmek amacıyla yerleştirme" niteliğinde değildir. Başka bir ifade ile.

Türk Medeni Kanununun 312'nci maddesinin (I.) fıkrasının son cümlesinde yer alan "küçüğün yerleştirilmesinden önce" ifadesiyle kast edilen, koruma tedbirinin uygulanması kapsamında çocuğun yuvaya alınmış olması değil, gelecekte evlat edinilmek amacıyla yerleştirmedir.

Kanun koyucu, bu düzenleme ile, küçüklerin evlat edinilmesinde aracılık faaliyetlerini yürütmekle görevli aracı kuruma; "eğer küçüğü gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir yerleştirme işlemine tabi tutacaksan ve ana ve babadan birinin rızası eksik ise, rızanın aranmaması kararını, yerleştirme işleminden önce al" demektedir.

Düzenleme ile güdülen amaç; küçük gelecekte evlat edinilmek amacıyla yerleştirildikten sonra, bu amaçla yanına yerleştirildiği aile veya bu hususta Bakanlar Kurulunca yetki verilmiş kurum, yerleştirmeden sonra, ana veya babadan birinin rızasında eksiklik halinde bununla ilgili karar almakla uğraşmasın, daha işin başında rızaya ilişkin engelin kalmadığını bilerek küçüğü evlat edinmek amacıyla yanlarına alsınlar ki, tüzüğe göre bir yıl süreli "geçici bakını sözleşmesi "(Tüzük m. 11) döneminde küçükle, aralarında evlat edinme amacına uygun analık ve babalık duygularını geliştirmeleri için elverişli ortamı sağlamaya yöneliktir.

Çünkü, ana ve babadan birinin rızasındaki eksiklik, yuvadan bir küçüğü evlat edinmek isteyen eşlerde isteksizliğe yol açabilir. Rızanın aranmamasına ilişkin önceden alınmış bir mahkeme kararının varlığı, evlat edinme işlemlerinde kolaylık ve amaca uygunluk sağlar. Küçük, aracı kurum tarafından "Küçüklerin Evlat Edinilmesinde Aracılık Faaliyetlerinin Yürütülmesine İlişkin Tüzük" (R.G.

15.....2009 gün ve 27170 sayı) hükümleri çerçevesinde gelecekte evlat edinme amacıyla henüz bir yerleştirme işlemine tabi tutulmadığına göre, aracı kurum, evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmaması kararı isteyebilir. Başka bir ifade ile davacı kurum, başvuru zamanını geçirmiş değildir. Bu bakımdan işin esasının incelenmesi gerekir. Bu itibarla davacı kurumun, karar düzeltme talebi haklı ve yerindedir.