KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2015/14080 E., 2016/13233 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, evlatlık ilişkisinin kaldırılması ve mirastan ıskat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, asliye hukuk mahkemesine verdiği dava dilekçesinde, davacılar ile davalı ... arasındaki evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını, bu talepleri yerinde görülmediği takdirde davalının davacıların mirasından ıskatına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, aile mahkemesi sıfatı ile verilen kararda, yargılama sırasında vefat eden ... tarafından açılan davanın TEFRİKİ İLE AYRI BİR ESASA KAYDINA, davacı ...'in davasının kabulü ile; davacı ... ve davalı evlatlık ... arasındaki evlatlık ilişkisinin kaldırılmasına ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığından REDDİNE, ancak davacı ...'in mirasçılıktan çıkarma talebinin kabulü ile davalı ...'ın 4721 Sayılı TMK 510/2. maddesi uyarınca davacı ...'in mirasçılığından çıkartılmasına karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Mirasçılıktan çıkarma sebeplerinin tespiti ve buna bağlı olarak mirasçılıktan çıkarma kararı verilmesi istemine dayalı olarak yapılan incelemede;
Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözönüne alınır. Dava 4721 sayılı TMK üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından kaynaklanmamaktadır. Görev genel mahkemeye aittir. Mahkemece bu isteme yönelik asliye hukuk mahkemesi olarak davaya bakılıp karar verilmesi gerekirken aile mahkemesi sıfatı ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2015/14080, K. 2016/13233, 22 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama