Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/17047 K.2016/1219

18. Hukuk Dairesi

YARGITAYİLAMI

MAHKEMESİ

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2013/221-2015/427

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın Bursa B.. B.. yönünden kısmen kabulüne, O..

B.. hakkındaki davanın husumetten reddine ve fiilen el atılmayan bülümler yönünden davanın usulden reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 26.01.2016 gününde temyiz edenlerden temyiz edenlerden davacı vekili Av.Ali Fuat Demirkan İle davalı Bursa B..

B.. vekili Av.Faruk Kılıç geldiler. Aleyhine temyiz olunan davalı O.. B.. adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalin dava konusu taşınmazdan 7-7,5 kat daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki ./..

giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2013 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 263,36 TL, emsal alınan parselin vergi değeri ise 64,13 TL dir. Bu durumda emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın değerinden daha fazla olduğu ve vergi değerlerinin bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmeye ters düşecek nitelikte olduğu açıktır. Dolayısıyla emsal taşınmazın uygun emsal olduğunun kabulü mümkün olmayıp, dava konusu taşınmaza vergi değerleri itibarıyla daha uygun emsaller bulunabileceği halde bu taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu 4174 ada 34 parsel sayılı taşınmazın fiilen el atılan bölümündeki davacılar murisi payının iptali ile yetinilmesi gerekirken yüzölçüm yazılmak suretiyle infazda tereddüt meydana getirilmiş olması

Doğru görülmemiştir.

Karşılaştırıldı NE.