KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2015/18643 E., 2015/16368 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/04/2015
- Numarası
- 2014/755-2015/102
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak Mersin İli ....Mahallesi 216 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gerekleri yerine getirilmemiştir.
Şöyle ki;
1-Dairemizin bozma kararı öncesi alınan raporda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde sadece % 20 oranında objektif değer artışı uygulandığı ve değer azaltıcı herhangi bir unsur belirtilmediği, bu hususların bozma nedeni yapılmadığı halde taraflar lehine oluşmuş olan kazanılmış hak ilkesi ayrı ayrı ihlal edilerek bozma sonrası hükme esas alınan raporda % 20 oranında objektif değer artışının uygulanmaması ve taşınmazın eğimli yapısı gerekçe gösterilerek taşınmazın belirlenen bedelinden % 13 oranında değer indirimi yapılması,
2-Bozma ilamı doğrultusunda yeni münave planı uygulanarak dava konusu taşınmazın bedeli tespit edilmişse de münavebede kullanılan ürünlere ilişkin 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami verim, kilogram başına asgari-azami toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun uygunluğunun denetlenmemesi,
3-Kabule göre de; davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre reddedilen kısım üzerinden davalı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2015/18643, K. 2015/16368, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama