Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/19201 K.2016/10961

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli .... 75 ada 35 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 04.10.2016 gününde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... ile davalılar ... ile davalı ... Hazinesi Vek.Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerekir. Dava konusu taşınmazın 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değeri 16,03TL, somut emsal olarak alınan 1061 ada 5 parselin ise 117,94TL dir.

Asgari emlak vergi değerleri karşılaştırıldığında emsal alınan taşınmaz dava konusu taşınmaza göre daha değerli olduğu halde bilirkişi raporunda ters orantı oluşacak şekilde dava konusu taşınmazın emsale göre %20 daha değerli olduğunun kabul edilmesi karşısında, emsalin dava konusu taşınmaza uygun emsal olmadığı dikkate alınmadan ve ayrıca aynı yerden 1. derece arkeolojik sit alanında olması nedeniyle kamulaştırma kapsamındaki Dairemize gelen ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/581 Esas ve 2014/133 Karar, Dairemizin 2015/14250 Esas- 2015/14605 Karar, ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/150 Esas-2014/131 Karar, Dairemizin 2015/12328 Esas-2015/13532 Karar sayılı dosyalarının incelenmesinde, mahkemelerce birbirlerine yakın sokak veya caddede bulunan parsellerin 24.12.2012 ve 10.01.2013 değerlendirme tarihleri itibariyle m² kamulaştırma bedellerinin 300,00 TL ve 384,00 TL tespit ve kabul edilip bu değerler Dairemizin yukarıda sayılan dosyaları ile de benimsenmesine rağmen, eldeki dava dosyasında üstün yönleri de gösterilmeksizin kamulaştırılan taşınmazın m² bedelini 608,00TL olarak belirleyen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Mahkemece; tarafların vereceği veya re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun olanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de;

2.... dava dosyasında davalı olarak taraf olmasına rağmen, davalı ... yönünden bir karar verilmemesi,

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan .... Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerekmektedir.

Dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından, mahkemece karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereği davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

4-Dava konusu taşınmazın kaydında “Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlığıdır. (1. Derece)” şerhi bulunmasına rağmen, taşınmazın kaydındaki şerhlerle birlikte tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.