Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/19934 K.2016/2484

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Köyü 437 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgenin sanayi ve tarım açısından gelişmiş olması, ...'e yakın olması, sanayi gelişme alanında bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %300 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 90 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, bir yılda çift ürün alınabilen yörelerde dahi bu ürünlerin hazırlık ve yetişme süreleri dikkate alındığında bir yılı aşan süre gerektiği de gözönünde bulundurularak, genellikle iki yılda üç ürün esası uygulanmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu yön dikkate alınmadan hükme esas alınan raporda 1 yılda iki ürün (%60 buğday-%40 kavun) üzerinden değerlendirme yapılmıştır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarında belirtildiği şekilde bilirkişi kurulundan 2 yılda 3 ürün münavebesi ile değer belirleyen ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de; Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen kavunun 2012 yılı kuru verilerine ve temyiz edenin sıfatına göre, verim 2.250 TL olmasına rağmen 2000 TL alarak hesap yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.