KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2015/20757 E., 2016/4131 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 540 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Davanın kabulüne dair verilen kararın, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2014/3482E,2014/9945 K sayılı ilamıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye alınan ürünlerin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerine uygun olmadığı belirtilerek bozulması üzerine mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda ilk kararda dava konusu taşınmazın 17.807,65 m2lik kısmı sulu tarım arazisi; 2.224,35 m2lik kısmı ise bağ olarak değerlendirilmiş olup iş bu kararda bozma ilamında bu hususa değinilmediği halde 16.000,00 m2lik kısmı sulu tarım arazisi; 4.250,00 m2si bağ olarak değerlendirilerek metrekarelerin değiştirilmesi,
2-Mahkemece, ilk kararda hüküm altına alınan 117.646,79 TL'nin faizi 10.382,26 TL olarak hesaplanıp bankaya yatırıldığı ve davalılara ödenmesine karar verildiği, bu hususun Dairemizce bozma nedeni yapılmadığı gözardı edilerek sadece ikinci kararla tespit edilen fark bedel 8.170,71 TL'ye faiz işletilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde 117.646,79 TL'ye de faiz yürütülmesine ve bozma öncesi faiz olarak yatırılan 10.382,26 TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2015/20757, K. 2016/4131, 10 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama