Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/21726 K.2016/696

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 925 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” düzenlemesi karşısında taşınmaza el koymanın 04/11/1983 tarihinden önce olduğu ve bu madde kapsamında kaldığı hususu dikkate alındığında maktu harç alınmasına hükmedilmesi gerekirken nispi harç tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harç ve yargılama giderlerine ilişkin 4 ve 5. bentleri metinden çıkarılarak 4.bent yerine “ Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 24,30 TL’nin peşin yatırılan harçtan mahsup edilerek fazla yatan 96,00 TL’nin davacı tarafa iadesine, mahsup edilen 24,30 TL harcın davalıdan alınarak davacı ...’a ödenmesine” ve 5.bent olarak "Davacı tarafça yargılama gideri olarak yapılan toplam 978,55 TL’nin davayı kabul oranı dikkate alınarak 937,45 TL’nin davalıdan tahsili ile davacı ...’a verilmesine,