Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/21889 K.2016/717

Dava dilekçesinde, davalının Kat Mülkiyeti Kanununun 18.maddesine aykırı davranışları nedeniyle tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesinde, “kat maliklerinin gerek bağımsız bölümlerini gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü oldukları, Kanunda kat maliklerinin borçlarına dair olan hükümlerin, bağımsız bölümlerdeki kiracılara ve oturma (Süknâ) hakkı sahiplerine veya bu bölümlerden herhangi bir suretle devamlı olarak faydalananlara da uygulanacağı, bu borçları yerine getirmeyenlerin kat malikleriyle birlikte,

müteselsil olarak sorumlu oldukları hükme bağlandığı halde; mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 316. maddesine göre akde aykırılık nedeniyle davalının tahliyesine karar verilmiştir. Borçlar Kanununun 316. maddesine göre, tahliye kararı verilebilmesi için öncelikle taraflar arasında bir kira sözleşmesinin bulunması gerekir. Somut olayda taraflar arasında kira sözleşmenin bulunmadığı sabittir.

Dava, alışveriş merkezi yönetimi tarafından Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı davranışı nedeniyle kiracı aleyhine açılmıştır.

Davalının tahliyesi durumunda kat malikinin hukuku da etkileneceğinden; mahkemece, kat malikinin davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra gösterilecek delil ve belgeler toplanarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yasal olmayan gerekçe ile tahliye kararı verilmesi doğru görülmemiştir.