Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/22159 K.2016/2466

Dava dilekçesinde, menfi tespit istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, dosya Hukuk İnceleme İşbölümü Kurulu tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; ....Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1041 E. 2010/1186 K. Sayılı dosyasında müvekkilleri aleyhine müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme kararı verildiğini, mahkeme ilamının gereğinin müvekkilleri tarfından yerine getirildiği halde davalı tarafından mahkeme ilamının icrası amacıyla takip başlatıldığını ve takip sonucunda mahkeme ilamına ilişkin 4000 TL tutarında işlerin yapılmadığının tespit edildiği ve davacılara masraflarla birlikte 4.813,20 TL'nin tahsili için ihtar çekildiğini beyan ederek,

davacıların borçlu olmadıklarının tespiti ile %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece takibin para alacağı şeklinde değiştirildiği, icra edilmeyen mahkeme kararı için doğrudan bedel istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının icra dosyasına para borcu olmadığının tespitine, koşulları oluşmayan kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

.... İcra Müdürlüğü'nün 2014/962 E. Sayılı dosyasında takip konusu istem eski hale getirme kararının infazına ilişkin olup sözkonusu uyuşmazlıkta Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması, görev hususunun da genel hükümler uyarınca belirlenmesi gerekir.

Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu nedenle mahkemece, genel hükümlere göre asıl görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yerine davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.