Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/23246 K.2016/5847

Dava dilekçesinde, ...'nın anne ve baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesi ve yargılama sırasındaki beyanlarında, ... ve ...'ın kardeş olduklarını, ...'in ... adında bir kızı olup, küçük yaşta öldüğünü, o yıllarda devlet tarafından beşten az çocuğu olan ailelerden yol parası adı altında tahsilat yapıldığını, ...'ın bundan kurtulmak için kızı ...'nin ölümünü nüfusa bildirmeyerek kardeşi ...'nin nüfusta kayıtlı olmayan kızı 'yi yanına alıp ... gibi yaşamlarına devam ettiğini bildirerek ... ve eşi ... kızı olarak nüfusa kayıtlı ...'nın (gerçek adı ile ...) bu hanedeki kaydının terkini suretiyle davacılar babası ...'ın nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, ret gerekçesi olarak “...'ye ait mezar yerinin gösterilememesi nedeniyle genetik inceleme yaptırılması olanağının olmadığı, diğer delillerin de sicilde düzeltme yapılmasına yeterli bulunmadığı" gösterilmiştir. Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalardan ve davacılar vekilinin yargılama sırasındaki beyanlarından; ... ve ... kızı olup, nüfusa tescil edilmemiş olan 'nin, amcası ...'ın yanına alınarak, ...'in, küçük yaşta öldüğü halde ölümü bildirilmeyerek nüfustan terkin edilmemiş olan 1925 doğumlu kızı ...'ye ait kaydı kullandığı, ...'ın beş çocuklu ailelere tanınan muafiyetten yararlanmak amacıyla bu yola başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre; dava, mevcut olan soybağının geçersiz kılınmasına veya yeni soybağı tesisine ilişkin olmayıp, küçük yaşta öldüğü halde, ölümü bildirilmeyerek nüfustan terkin edilmemiş olan kişiye ait kaydın, nüfusa tescil edilmemiş bir başkası tarafından kullanılmasından doğan ihtilafa ilişkindir. Davanın, açıklanan bu niteliğe göre aile mahkemesi değil, asliye hukuk mahkemesinin görevine girdiği açık ve tartışmasızdır.

Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup mahkemece re'sen gözetilir. Yargı çevresinde müstakil bir aile mahkemesi bulunmadığına göre davaya 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36 ve devamı maddeleri gereğince asliye hukuku mahkemesi sıfatı ile bakılıp devam edilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan aile mahkemesi sıfatı ile bakılıp hüküm kurulması doğru görülmemiştir.