Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/3564 K.2015/16611

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/3564

KARAR NO

YARGITAYİLAMI

MAHKEMESİ

Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/249-2014/415

DAVACI

VELİ

VASİ

ÇOCUK

Dava dilekçesinde, evlat edinmede anne ve baba rızasının aranmaması talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

BAŞKAN MUH.ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NE.

KARŞI OY

Aile ve Sosyal Politikalar Müdürlüğü, kurumlarına bağlı Bartın Çocuk Yuvasında koruma altına bulunan 31.3.2009 doğumlu küçük Doğu'nun, evlat edinme hizmetlerinden yararlandırılacağını belirterek, evlat edinmede babasının rızasının aranmamasına karar verilmesini istemiş; mahkemece; Türk Medeni Kanununun 312/2. maddesinde yer alan hükme dayanılarak “rızanın aranmaması kararının, küçüğün kuruma yerleştirilmesinden sonra bağımsız olarak talep edilmesinin mümkün bulunmadığı” gerekçesiyle istek reddedilmiştir. ./.. 2015/3564-16611 -2-

Küçüğün annesi, 20.08.2009 tarihinde öldürülmüş, babada bulunan velayet, “uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyeti, bu sebeple velayet görevini yerine getiremeyeceği” gerekçesiyle 29.1.2010 tarihinde kesinleşen kararla kaldırılmış; küçük dayısı A.. K..'nun vesayeti altına konulmuştur.

Bakanlar Kurulunun 25.2.2009 tarihli ve 2009/14729 sayılı kararıyla, 15.3.2009 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe konulan “Küçüklerin Evlat Edinilmesinde Aracılık Faaliyetlerinin Yürütülmesine İlişkin Tüzük”le, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna, küçüklerin evlat edinilmesinde aracılık faaliyetlerini yürütme yetkisi verilmiştir (Tüzük. m.3/1) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun 633 sayılı KHK. ile 8.6.2011 tarihinde kapatılmasıyla, aynı KHK.'nin 35/1. maddesi gereğince, bu kuruma verilen yetki ve görevler Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü)'na geçmiştir.

Başka bir ifade ile Bakanlık, küçüklerin evlat edinilmesinde aracılık faaliyetlerini yürütmekle görevli “aracı kurum”dur.

Türk Medeni Kanununun 312'nci maddesi, “evlat edinmede aracılık yapan kuruma, evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmaması kararı isteme yetkisi” tanımıştır.

Kanundaki düzenlemeye göre, “Küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir.

Diğer hallerde bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” Bu maddenin (1.) fırkasının son cümlesinde yer alan “küçüğün yerleştirilmesinden önce” ifadesiyle kast edilen, koruma amacıyla davacı kurum çatısı altına alınmış olma değil, gelecekte evlat edinilmek amacıyla yerleştirmedir.

(Tüzük m. 11) Kanun, bu düzenleme ile, devletin koruması altına alınmış olan küçügün, evlat edinilmek üzere koruyucu aile yanına yerleştirilmesinden önce, rızanın aranıp aranmaması sorununun çözülmüş olmasını, bu amaçla yerleştirmeden sonra evlatedinme amacıyla küçüğü yanlarına almış olan ailenin evlat edinme davasında rıza eksikliğine dayalı bir red kararıyla karşılaşmamasını istemiştir.

Küçük, Tüzük hükümleri gereğince, evlat edinme amacıyla yerleştirilmiş ise, rızanın aranıp aranmaması kararı artık evlat edinme işlemleri sırasında verilecektir. Somut olayda küçük, henüz Tüzük hükümlerine göre, evlat edinme amacıyla bir yerleştirme işlemine tabi tutulmadığına göre, aracı kurum, evlat edinmede rızanın aranıp aranmaması karar isteyebilir. Başka bir ifade ile aracı kurum, başvuru zamanını geçirmiş değildir.

Öyleyse işin esasıyla ilgili deliller toplanıp Türk Medeni Kanununun 311'nci maddesi çerçevesinde değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile isteğini reddi doğru bulunmamıştır. Davacı kurumun temyiz itirazları bu sebeple yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılamıyorum.

Üye