Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/4525 K.2015/8555

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 7772 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı,

taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, 1/1000 ölçekli mevzi imar planının yapılış amacı,nazım imar planının uygulanması için yapılan plan olup olmadığı ve tarihi de değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, belediyeden gelen yazıda dava konusu taşınmazın uygulama imar planı sınırları dışında kaldığı, 1/5000 lik plan dahilinde olup, meskun alanda yer almadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmiş olup, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine belediyeden gelen yazıda bu defa dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı sınırları içinde olduğu belirtilmiştir.

Belediye yazılarındaki çelişki nedeniyle Dairemizce belediyeye söz konusu çelişkinin nedeni açıklattırılarak dava konusu taşınmazın niteliğinin belediyeden sorulması istemini içeren ikinci geri çevirme kararı üzerine gelen belediye yazısında ise, önceki belediye yazılarındaki çelişkinin nedeni izah edilmeksizin, dava konusu taşınmazın 1/1000 lik uygulama imar planı dışında, 1/5000 lik nazım imar planı dahilinde ve belediye hizmetlerinden yararlandığının belirtildiği görülmüştür.

Buna göre belediye yazıları arasındaki çelişkinin giderilip, dava konusu taşınmazın vasfı kesin olarak belirlendikten sonra, taşınmaz arsa ise emsal karşılaştırması yapmak, arazi ise net gelir yöntemine göre değeri belirlenmek suretiyle değer biçilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Kabule göre; 2-Taşınmazın tamamı kapama zeytin bahçesi olarak değerlendirildiğine göre bu değerlendirmenin taşınmaz üzerindeki tüm ağaç bedellerini kapsayacağı gözardı edilerek üzerindeki diğer ağaçlara ayrıca değer verilerek kamulaştırma bedeline eklenmesi,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirlendikten sonra çevresinde ve komşu parsellerden çiftçilerin kendi imkanlarıyla sulandığı belirtilmiş ise de;

sulamanın dava konusu taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir irtifak hakkı kurulmuş olması gerektiğinden bunun varlığı ve suyun yeterliliği gibi hususlarda ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılıp belirlenmeden, düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun esas alınması doğru değildir.

Mahkemece; bilirkişi kurulundan, yukarıda belirtilen hususlarda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,