Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/6995 K.2015/17097

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 40.666,49 ABD doları ile 47.442,98 TL'nin 20.05.2013 tarihinden itibaren ABD doları için %7, Türk Lirası için %9 faizi ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın G.. G.. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 24.11.2015 gününde temyiz edenlerden davacı vekili geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının vergi başmüfettişi olarak görev yapmakta iken lisansüstü eğitim amacıyla 30.12.2008 ile 29.12.2010 tarihleri arasında yurtdışına gönderildiğini, diğer davalıların ise kefalet senedini imzaladığını, davalının 20.05.2013 tarihinde istifa etmesi nedeniyle yüklenme senedini ihlal ettiği, mecburi hizmet süresinin çalışılmayan kısmına karşılık hesaplanan 40.666,49 ABD doları ile 47.442,98 TL kamu alacağı bulunduğunu, verilen süre içerisinde davalının 10.000 ABD doları ödeme yaptığını kalan miktarın talebe rağmen ödenmediğini ileri sürerek 30.666,49 ABD doları ile 47.442,98 TL'nin ABD doları için %7,

Türk Lirası için %9 işleyen yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davalı tarafından dava tarihinden sonra yaptığı ödemeler nedeniyle davacı idarenin dolar cinsinden alacağının kalmadığı, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya göre Türk Lirası olarak yapılan ödemelerin ise %50 fazlası ile davalıdan tahsiline, kefil davalılar yönünden tazmin talep koşulları gerçekleşmediğinden bu kişilere karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Sayıştay Genel Kurulunun 17.09.2001 tarih ve 4995/4 sayılı kararında 657 Sayılı Devlet Memurları Yasasının 79. maddesinin 4. fıkrasındaki geri ödenmesi öngörülen “aylık” kavramından, yurtdışı aylıklarının anlaşılması gerektiği belirtilmiştir. Davalı yüklenme senedini 19.08.2009 tarihinde imzalamış olup 30.12.2008 tarihi ile yüklenme senedinin imzalandığı 19.08.2009 tarihleri arasında davalıya yapılan yurtiçi aylık ödemelerinin iade edileceğine dair bir taahhütname bulunmadığından belirtilen dönem için ödenen yurtiçi aylıklarından sorumlu tutulmaması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Cezai şart dışındaki alacaklar için faizin başlangıç tarihinin davalının istifa tarihi olacağı dikkate alınmadan temerrüt tarihinden faize hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca; dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın "11.09.2014 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı İş Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması İle Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddelerinin" davacının yasanının uygalanmasına ilişkin başvurusu da araştırılarak somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere de mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.