KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2015/8008 E., 2015/13479 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, 449 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkra gereğince, bozma ilamı sonrası bedelin davalılar lehine yükseldiği de dikkate alınarak bozma öncesi acele el koyma bedeli olarak tespit edilen miktar mahsup edildikten sonra kalan 59.397,10 TL için dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 21.10.2011 den 07.03.2012 olan ilk karar tarihine kadar,
bozma sonrası tespit edilen 21.814,80 TL fark bedel için yine dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 21.10.2011 den 04.12.2014 olan son karar tarihine kadar ayrı ayrı faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, bozma öncesi tespit edilen bedele hiç faiz yürütülmemesi ve bozma sonrası tespit edilen fark bedele işletilecek faizin ise bitiş tarihinin gösterilmemesi doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Bozma öncesi tespit edilen 740.516,00TL bedelden acele el koyma kararı ile hüküm altına alınan 681.118,90 TL bedelin mahsubu ile bakiye 59.397,10 TL için dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarih olan 21.10.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 07.03.2012 tarihine kadar,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2015/8008, K. 2015/13479, 1 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama