KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2016/820 E., 2016/3841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, 05.06.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali ile usülsüz harcama nedeniyle 7.229,19 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili ile apartman hesabına ödenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde 05.06.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali ile usulsüz harcama nedeniyle 7.229,19 TL'nin davalı taraftan tahsili ile apartman kasasına ödenmesini talep edilmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile 05.06.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali ve 1.853,49 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
1-29.05.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında toplantı yeter sayısının sağlandığı, ancak bu toplantının çeşitli sebeplerle dağıldığına göre; iptali istenen 05.06.2011 tarihli toplantı ile ilgili olarak yeterli çoğunluk sağlanıp sağlanmadığı, alınan kararlarda yeterli çoğunluk bulunup bulunmadığı gibi hususlarda esasa girilip bir inceleme yapılması gerekirken 29.05.2011 tarihli toplantının geçerli olduğu gerekçesiyle 05.06.2011 tarihli toplantının iptaline karar verilmiş olması,
2-Dava dilekçesinde usulsüz harcama nedeniyle talep edilen tazminat miktarının belirlenmesi için mahkemece alınan 27.06.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda 1.838,49 TL, 30.01.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda 7.729,19 TL olarak belirlendiği, mahkemece 1.853,49 TL'ye hükmedildiğine göre; mahkemece alınan raporlar arasındaki çelişki vardır. Bu çelişkinin giderilmesi amacıyla üçüncü bir rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2016/820, K. 2016/3841, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama