Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/10099 K.2017/9011

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık tarafından tel çit ile çevrilerek ceviz fidanları dikilen, yabani armut ağaçları aşılanarak zemini sürülen dava konusu yerin daha evvel Maliye Hazinesi'ne ait iken 2007 yılında orman olarak kullanılması amacıyla Orman Genel Müdürlüğü'ne tahsis edilen alan içerisinde kalması, suç tutanağı ekinde bulunan belgeden ceviz ağaçlandırma sahası içinde olduğunun belirtilmesi, bilirkişi raporuna göre dava konusu yerin orman kadastrosu yapılan alan dışında, meşcere haritasında ise ziraat alanı içerisinde bulunması,

sanığın savunmasında alanın orman idaresi tarafından köy muhtarlığı'na ceviz dikilmesi için tahsis edildiğini, köy muhtarının da kendisine tahsis ettiğini, kendisinin de alanın etrafını çit ile çevirerek ceviz fidanları diktiğini, alandaki armut ağaçlarını aşılayarak zeminini sürdüğünü belirtmesi karşısında,

dava konusu yerin orman idaresi tarafından köy muhtarlığına ve muhtarlık tarafından da sanığa ağaçlandırmak amacıyla tahsis edilip edilmediği araştırılıp buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosya arasına alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,