Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/10505 K.2018/9935

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasında söz konusu araziye 12 yıl önce meyve ağaçları diktiğini beyan etmesi, bilirkişi raporunda işgal ve faydalanmanın yeniden tarla açma suretiyle gerçekleştirildiğine dair bir bulgu ve tespitin yer almaması, bu alanın yanmış orman sahası ya da orman kadastrosu yapılmış yer olmadığının anlaşılması karşısında 6831 sayılı Kanun'un 93/2.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Tanık yoklaması yapıldıktan sonra her bir tanığın ayrı ayrı ve sonradan dinlenecek tanıkların yanında bulunmaksızın dinlenmeleri gerekirken 20/03/2013 tarihli duruşmada tanıkların birlikte yeminleri yaptırılarak bir arada dinlenmeleri suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, TCK'nin 52/3 maddesi gereğince, 10 ay hapis cezasının öncelikle tam gün adli para cezasına çevrilip, gün sayısı açıkça belirtildikten sonra sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Dava konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan ağaçların müsaderesi hakkında herhangi bir karar verilmemesi,