Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/10646 K.2015/8043

Tehdit suçundan sanık S..

A..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a ve 43/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2009 tarihli ve 2008/708 Esas, 2009/245 karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde suç işlediği gerekçesi ile 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynen infazına dair anılan mahkemenin 15/05/2013 tarihli ve 2008/708 Esas, 2009/245 karar sayılı ek kararının infazı sırasında,

adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri ile cezasının infazına karar verilmesi talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Denizli infaz Hakimliğinin 24/09/2013 tarihli ve 2013/2578 Esas, 2013/2582 karar sayılı kararı sonrasında, hükümlünün Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2011 tarihli ve 2011/20 Esas, 2011/432 karar sayılı kararı ile verilen 3.000 Türk Lirası ve 200 Türk Lirası adli para cezalarından çevrilme 150 gün ve 4 gün hapis cezasının infazı için ceza infaz kurumuna alınmasını müteakip,

hükümlü hakkındaki 1 yıl 3 ay hapis cezasının denetimli serbestlik tedbiri ile infazına ilişkin Denizli İnfaz Hakimliğinin 28/08/2013 tarihli ve 2013/2291-2297 sayılı kararının infazının durdurulmasına dair Denizli İnfaz Hakimliğinin 24/09/2013 tarihli ve 2013/2578 Esas,

2013/2582 karar sayılı ek kararına vaki itirazın kabulü ile hükümlünün 150 gün ve 4 gün hapis cezalarının infaz edilmekte olan diğer cezaları ile içtimasının mümkün olmadığı gerekçesiyle Denizli İnfaz Hakimliğinin bahse konu ek kararının kaldırılmasına ilişkin Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2014 tarihli ve 2014/234 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/06/2014 gün ve 37844 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2014 gün ve KYB.

2014-214868 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11/02/2013 ve 2013/856-1220 sayılı kararında hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri ile infazı devam ederken başka kesinleşmiş mahkumiyetlerinin gelmesi halinde mahkumiyetlere konu cezalarla ilgili toplama kararı alınması ve sonuca göre 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin uygulanma koşullarının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 90/4. maddesinde yeralan “Başka bir mahkûmiyet kararı nedeniyle ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün kaydı kapatılarak,

5275 sayılı Kanun'un 107. maddesinin uygulanabilmesi yönünden toplama kararı alınması ve müteakip infaz işlemlerinin buna göre yapılması amacıyla dosya hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumuna gönderilmek üzere Cumhuriyet başsavcılığına iletilir." şeklindeki düzenleme de nazara alındığında, hükümlünün 1 yıl 3 ay hapis cezası ile 150 gün ve 4 gün hapis cezasının toplamı üzerinden denetimli serbestlik tedbiri ile infaz koşullarının değerlendirilmesi gerektiği,

aksi uygulamanın hükümlünün aynı suç nedeniyle birden fazla denetimli serbestlik tedbiri ile infaz kurumundan istifade etmesi gibi bir sonuca yol açacağı gözetilmeksizin itirazın reddi yerine kabulü şeklinde karar tesisinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamede, hükümlü hakkında Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2011 tarihli ve 2011/20 Esas, 2011/432 karar sayılı kararıyla doğrudan verilen para cezasının “80 TL.” yerine “200 TL.” olarak, itiraza konu Denizli İnfaz Hakimliği ek karar tarihinin “30/01/2014” yerine “ 24/09/2013” olarak, yine infazının durdurulmasına karar verilen Denizli İnfaz Hakimliği kararının “24/09/2013 tarihli ve 2013/2578 Esas, 2013/2582 karar” yerine “ 28/08/2013 tarihli ve 2013/2291 Esas, 2013/2297 karar” olarak belirtilmesi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.