Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/10744 K.2015/7141

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtildiği cihetle;

Sanığın 30/10/2011 tarihli eylemi hakkında 07/04/2012 tarihli iddianame düzenlenmesi, birleşen dosyada ise 18/01/2012 suç tarihli eylemi hakkında 07/04/2012 tarihli iddianame düzenlemesi ve anılan her iki eylemde de sanığın işyerinde bandrolsüz CD ve DVD'leri satışa arz ederken yakalanması karşısında; ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/1.maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında 2012/529 Esas sayılı dosyaya ilişkin suç tarihinin 18/01/2012 yerine, 01/01/2011 olarak yazılması,