Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1108 K.2015/1373

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.03.2010 tarihli keşif sonucu orman mühendisi bilirkişi tarafında hazırlanan raporda, 1948 tarihinde yapılarak kesinleşmiş olan orman kadastro haritasında davalı yerin devlet ormanı içinde görülmediğinin, memleket haritası üzerine işlenen orman amenajman planı haritasında 278 nolu bölmede MBt3/04 karakterli ormanlık alan sınırlarında görüldüğünün belirtildiği,

yine 12.12.2011 tarihli keşif sonucu hazırlanan fen bilirkişileri raporunda, sanık tarafından yapılan suç konusu binanın kadastro harici orman alanına 56,67 m² tecavüzlü olduğunun, orman yüksek mühendisinin düzenlediği 15.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda, evin 56,67 m²’lik kısmının kadastro harici meşe ormanına girdiğinin belirtilmesine göre, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,