Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1114 K.2015/3147

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.'' şeklindeki yasal düzenlemeler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, suça konu orman alanının önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken,

temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve sanık hakkında hapis cezası ile mahkûmiyetine dair verilen ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim düresi içinde işlediği yeni suç nedeniyle, açıklanması suretiyle kurulan hükümde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı hareket edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılamamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili 3000 TL adli para cezası ile 160 TL gün adli para cezasının içtima edilerek sonuç cezanın 3.160 TL olarak belirlenmesi,