Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1135 K.2015/3938

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay 3.Ceza Dairesinin 02/06/2011 tarih, 2010/12952 E. 2011/7748 K. sayılı bozma kararında gösterilen gerekçelerine uyulmaksızın hüküm kurulması,

2- Dosya içerisinde bulunan 4.Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 01/10/2003 tarih, 3667 sayılı yazısında ve keşifte dinlenen kadastro teknisyeni ile harita mühendisinin 15/12/2004 tarihli raporlarında 511 nolu parselin mera parseli olarak tescil edildiğinin belirtilmesine göre, suça konu yerlerin içinde bulunduğu 511 nolu parselin orman tahdit alanında kaldığı, orman niteliğinde olduğu kesin olarak anlaşılmakla birlikte, tapu kaydı getirtilerek tapu kütüğüne güven ilkesi ve suç kastının niteliği değerlendirilerek hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça konu yerin makilik alan olduğu, orman tahribatının söz konusu olmadığı hususu bilirkişi raporları ile tespit edilmiş olmasına rağmen gerekmediği halde ağaçlandırma gideri hesaplanarak idare zararının giderilmediğinden bahisle ve diğer objektif koşullar değerlendirilmeden CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

4- Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un sanık lehine düzenleme içerip içermediğinin tartışılmaması,