Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11754 K.2016/14620

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre,

Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin başlangıcının tefhimden itibaren başlayacağı, başvuru şekli, kanun yoluna başvurmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin açıkça gösterilmemesi nedeniyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın eyleminin suç tarihinde 2918 sayılı Kanun'un 48/5. maddesinde kabahat olarak düzenlendiği ve sanık hakkında evvelce idari yaptırım uygulandığı gözetildiğinde beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,