Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11777 K.2018/9640

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında 09.02.2012 (kesinleşmiş mahkeme kararının tebliğ tarihi) olarak yazılı olan suç tarihinin; günlük süreli yayınlarda düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kesinleşmiş mahkeme kararının tebliğini izleyen 3 gün içerisinde, 14. Maddenin birinci fıkrasındaki şartlara uygun olarak (ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde) yayımlanmaması halinde, mahkeme kararına aykırı yayımın yapıldığı tarih olan 12.02.2012 tarihi olması gerektiği, mahallinde düzeltilmesi mümkün bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Öte yandan, 20 TL ve altındaki yargılama giderlerinin devlete ait olmasına rağmen sanığa yükletilmesinin bozma nedeni olduğu yönündeki düşünceye, yargılama sürecinde yapılan tüm giderler 20 TL veya altında olmadığından iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,