Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11793 K.2015/7655

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 31.07.2013 tarih ve 2012/97 Esas, 2013/74 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/11173 Esasında kayıtlı olan ve İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 31.07.2013 tarih ve 2012/98 Esas, 2013/75 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/11156 Esasında kayıtlı olan ve daha önceden bozulmasına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyalar getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde ise suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,