Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11854 K.2015/6393

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık A.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık M.. T.. hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında, İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 10/05/2010 tarih, 2009/26 Esas, 2010/205 sayılı mahkumiyetine dair kararın Onanmasına ilişkin, 7. Ceza Dairesi'nin 31.10.2013 tarih, 2012/24422 Esas, 2013/20646 karar sayılı ve İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 16/02/2010 tarih, 2009/59 Esas, 2010/49 sayılı mahkumiyetine dair kararın Onanmasına ilişkin, 7. Ceza Dairesi'nin 31.10.2013 tarih, 2012/15128 Esas, 2013/8395 karar sayılı ilamlarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;