Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11950 K.2017/2167

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanığın bir süre katılan kurum tarafından yetkilendirilen bir şirketle anlaştığı yönündeki ikrarına delil olarak dosyada bulunan, katılan kuruma hitaben yazılan ve suça konu web sitelerinin tekrar faaliyete açılması konulu 20.06.2011 tarihli dilekçenin, katılan kuruma ulaşıp ulaşmadığının ve kurumun dilekçe doğrultusunda bir işlem yapıp yapmadığının, adı geçen yetkili şirket ve katılan kurumdan sorularak tespiti gerekirken alt yetki iddiasının bulunduğu dilekçe hakkında hiçbir araştırma yapılmaması,

2-) Sanığın 5809 sayılı Kanun'un 9. maddesine aykırı biçimde elektronik haberleşme hizmeti verip vermediğinin teknik anlamda tespiti bakımından; sanığın kullandığı ve hizmete açtığı web sitesinin; suç tarihi veya öncesinde faaliyette olup olmadığının, 5809 sayılı Kanun'un 63/1. maddesinde yazılı "...

Elektronik haberleşme hizmeti verenler/ tesisleri kuranlar..." tanımında geçen ve toplu SMS hizmeti verilmesi için yeterli "tesis" kapsamında nitelendirilip nitelendirilmeyeceğinin, hizmetin verilmesi için web sitesi dışında başkaca yazılım, donanım, teknik altyapı gerekip gerekmediğinin ve dosya kapsamında buna benzer ispata yarar bir delil olup olmadığının alanında uzman bir bilirkişi tarafından tespiti, bu suretle sanığın üzerine atılı suçun oluşup oluşmadığının tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,