Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/12157 K.2016/23161

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

CMK’nın 230. maddesinde mahkumiyet hükmünün gerekçesinde hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, bir kısım kanıtların hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesinin hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer kanıtların yok sayılmasını gerektirmeyeceği, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasında ikrarın da en önemli kanıtlardan olduğu,

sanığın 06/03/2012 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan ifadesinde “...arada bir muskacılık yapıyorum...” şeklinde üzerine atılı suçu açıkça ikrar etmesine rağmen Yerel Mahkemece tesadüfen elde edilen delil mahiyetinde sayılan konuşma içeriklerinin bu suç yönünden suçu ispatlar delil sayılmasının hukuken mümkün olmadığı şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi