Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/12687 K.2016/16468

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tabip olmayan sanığın, yatalak hasta ....'a bir takım ilaçları internet üzerinden yayın yaparak vermek suretiyle kullanmasını sağlayarak vücudunda yaraların artmasına neden olduğunun iddia olunması karşısında; mümkün olması halinde hasta ... ile Kızı....'ın dinlenerek sanıkla ne zaman ve ne şekilde irtibata geçtikleri, sanık tarafından herhangi bir muayene veya müdahalede bulunulup bulunulmadığı hususları sorularak beyanlarının alınması ve sanık ile yüzleştirilmeleri,

sanığa ait olduğu belirtilen internet sayfası üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak sanığın doktor ünvanını kullanıp kullanmadığı ve hasta tedavisi yaptığına dair ibarelerin bulunup bulunmadığının tespit ettirilmesi,

hasta .....a ait tüm raporlar getirtilerek sanık tarafından verilen ilaçlardan kaynaklanan bir durum olup olmadığı yönünde rapor alınması ve ardından eylemin, 1219 sayılı Kanun'un 25. maddesinde yazılı ''diplomasız olarak hasta tedavi etme'' olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,