Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/12834 K.2015/9412

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 100 gün olduğu gözetilmeden, 5 gün üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- TCK’nın 54. maddesi yerine, 5728 sayılı Kanun'un 325. maddesi ile ilga edilen 1072 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uygulanmak suretiyle müsadereye hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmak ve müsadereye ilişkin bölümden “1072 sayılı yasanın 2/2 maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine, “TCK’nın 54/1. maddesi” ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 28/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.