Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/12836 K.2017/1416

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-) Mahkemece, Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumundan; 5809 sayılı Kanuna aykırı biçimde elektronik haberleşme hizmeti verdiği iddia edilen sanığın dosyada adı geçen ve bayilik sözleşmesi yaptığı şirketin "toplu sms hizmeti sunma" konusunda yetkisi bulunup bulunmadığının, varsa hangi tarihlerde ve hangi alanlarda yetki belgesinin geçerli olduğu araştırılıp,

2-) Sanığın 5809 sayılı Kanun'un 9. maddesine aykırı biçimde elektronik haberleşme hizmeti verip vermediğinin teknik anlamda tespiti bakımından; sanığın kullandığı ve hizmete açtığı internet sitesinin suç tarihinde faaliyette olmasının, 5809 sayılı Kanun'un 63/1. maddesinde yazılı "...

Elektronik haberleşme hizmeti verenler/ tesisleri kuranlar..." tanımında geçen ve toplu sms hizmeti verilmesi için yeterli "tesis" kapsamında nitelendirilip nitelendirilmeyeceğinin, hizmetin verilmesi için internet sitesi dışında başkaca program, yazılım, teknik altyapı gerekip gerekmediğinin ve dosya kapsamında buna benzer ispata yarar bir delil olup olmadığının alanında uzman bir bilirkişi tarafından tespiti, bu suretle sanığın üzerine atılı suçun oluşup oluşmadığının tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,