Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/13584 K.2016/14918

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik incelemede

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolu açık olup, kararın temyizinin mümkün bulunmadığı cihetle, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde itiraz merciinde değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyize gelince

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-1163 sayılı Kanun’un Ek 2/2. maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırının 30 gün adli para cezası olduğu gözetilmeden doğrudan 450,00 TL adli para cezası tayini,

2- TCK’nın 50/1-f maddesinde kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımı öngördüğü halde, anılan kanun maddesinde düzenlenmeyen seçenek yaptırıma hükmedilmesi,

3- TCK’nın 50/6. maddesinde yer alan “Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki hüküm uyarınca, mahkemece seçenek tedbirin gereklerine uyulmaması halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtar edilmesi yerine, hapis cezasının aynen infazına karar verilmesi,

4-Gerekçeli karar başlığında 01/07/2011 olması gereken suç tarihinin yanlış gösterilmesi,