Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/13752 K.2016/15822

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 1163 sayılı Kanun’un Ek 2/2. maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırının 30 gün adli para cezası olduğu gözetilmeden doğrudan 450,00 TL adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı TCK’nın 5. maddesindeki “Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır.” hükmü karşısında, daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanıklar hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Sabıkasız olan sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kabule göre de;

a) Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanık ...’in cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

b) Cezası ertelenen sanıklar hakkında denetim süresi belirlenmeyerek TCK’nın 51/3. maddesine aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurulması,