Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/13816 K.2017/11242

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6762 sayılı Kanun'un 64/2. maddesi "Kendi icap ve tekliflerinin rakiplerininkine tercih edilmesi için şahsi durumu, emtiası, iş mahsulleri, ticari faaliyeti ve işleri hakkında kasten yanlış ve yanıltıcı malumat verenler 58 inci madde gereğince hukuk davasını açma hakkını haiz bulunanlardan birinin şikayeti üzerine ceza mahkemesince bir aydan bir yıla kadar hapis veya beş yüz liradan on bin liraya kadar adli para cezasiyle veya her ikisiyle birlikte cezalandırılırlar." hükmünü amir iken, 14.01.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK’nın 62/1-b maddesi ile,

"Kendi icap ve tekliflerinin rakiplerininkine tercih edilmesi için kişisel durumu, ürünleri, iş ürünleri, ticari faaliyeti ve işleri hakkında kasten yanlış veya yanıltıcı bilgi verenler fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, 56 ncı madde gereğince hukuk davasını açma hakkını haiz bulunanlardan birinin şikâyeti üzerine, her bir bent kapsamına giren fiiller dolayısıyla iki yıla kadar hapis veya adli para cezasıyla cezalandırılırlar" şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Bu açıklamaya göre somut olaya gelince;

Sanıkların kendi rehabilitasyon merkezlerine öğrenci transferi için katılan ve işletmesi hakkında "..iş yerinin iyi hizmet vermediği, kurumun borç batağında olduğu, soruşturma geçirdikleri, iş yerinin 1-2 aya kadar kapanacağı, katılan tarafından alınan paralar ile barlarda gezildiği," şeklinde söylemlerde bulunulduğunun ve ayrıca kendi işletmelerinin tercihi halinde 150,00 TL ile 380,00 TL aralığında para teklif edildiğinin, tanıklar ... ...., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... beyanları ile sabit olması karşısında,

öncelikle gerekçeli karar başlığında "07/2012" olarak belirtilen suç tarihinin Yerel Mahkemece net bir şekilde tespit edilmesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7. maddesi gözetilerek lehe Kanun'un belirlenmesinden sonra sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatlarına karar verilmesi,