Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14124 K.2015/8573

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davaya konu ürünlerin daha önceden sanık hakkında yapılan şikayet üzerine İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2012/150 Esas sayılı yargılandığı davada el konulan ve sanığa yediemin olarak teslim edilen ürünler olduğunun tespit edildiği,

mahkemece her iki dosyadaki suç konusu ürünlerin aynı olması ve 2012/150 Esas sayılı dosyada kurulan hükmün 16/01/2012 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle açılan davanın aynı fiil ile ilgili olduğu gerekçesiyle CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmiş ve 16/04/2012 tarihli iş yeri arama - el koyma - yediemin tutanağında ele geçen ürünlerin satışa sunulmuş vaziyette ele geçtiği belirtilmiş ise de, katılana adına tescilli 115702 no’lu karma marka ile taklidi olduğu iddia edilen suça konu ürün arasında iltibasa yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığı,

tescilli marka ile aynı olan herhangi bir işaretin kullanılmadığı ve ortalama düzeydeki tüketiciler üzerinde yanıltıcı olmadığı anlaşıldığından, marka hakkına tecavüz suçunun oluşmadığı gözetilerek sanığın beraatine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,