Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14265 K.2018/1951

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldı, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’nun aşamalardaki savunmasında, Hakkı Davraş’a ait muhasebe bürosunda 4 yıldır sigortalı olarak çalıştığını, olay günü olayın diğer sanığı ...’den muhasebe evraklarını almak için gittiğini ve ...’in lavaboya gitmesi üzerine stant başında beklerken polislerin geldiğini ileri sürmesi karşısında, gerekirse tutanak tanıkları ile sanığın savunmasında ismi geçen Hakkı Davraş isimli şahıs da dinlenilerek sanığın savunmasının doğruluğunun araştırılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve “atılı suçun sanık tarafından işlendiği saptanamadığından” şeklindeki yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2- Sanık ...’in 06.05.2012, 15.05.2012, 20.05.2012 tarihli eylemlerinin kendi arasında zincirleme suç; iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra işlenen 20.09.2012 tarihli eyleminin ise bağımsız suç olduğu gözetilerek, sanığın 5846 sayılı Kanun’un 71/1., 81/13., TCK’nın 43/1. ve 5846 sayılı Kanun’un 81/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, tüm eylemler tek suç olarak kabul edilip TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

3- Gerekçeli karar başlığında, birleştirilmesine karar verilen 2012/262 esas sayılı dosya yönünden suç tarihinin 20.09.2012 yerine 19.09.2012 olarak yazılması,