Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14519 K.2015/7373

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vergi suçu ve tekniği raporları ile ekindeki yoklama fişlerinde, sanığa ait iş yerinde büro malzemelerinin bulunduğu, işçi çalıştırmadığı, katma değer vergisi matrahlarının 2008 ve 2009 yıllarında toplam 50.051.264,84 TL olduğu, yüksek miktarda hasılat yapacak derecede kapasitesi, alt yapısı organizasyonunun ve mal alışlarının bulunmadığının tespit edilmiş olması, sanığın fatura dönemlerini kapsayacak şekilde il dışında olduğunu, yapılan işlemlerden haberinin bulunmadığını ve sahte fatura düzenlemediğini savunması, vergi tekniği raporunda sanığın şirketinin hangi firmalara kaç adet fatura düzenlediğinin belirtilmiş olması karşısında;

Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi Kanun'ları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerekeceği cihetle; öncelikle 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait suça konu faturaların onaylı suretlerinin getirtilip incelenerek,

kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, taşıdığının tespiti durumunda ise; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan sanığın işletmesine ait banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptanması,

şirketin diğer ortağı İsa Ertaş ile faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek faturaları kullananların, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak beraat kararı verilmesi,