Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14532 K.2015/7393

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık Ş.. Ç..’in yokluğunda verilip, sorgusunda bildirdiği ve aynı zamanda mernise kayıtlı adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre 06.04.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 14.04.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık M.. A..’nın temyizi yönünden

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Dosya kapsamı ve vergi suçu raporuna göre; vergi mükellefi olmadığından basılı belgeleri olmayan diğer sanık Ş.. Ç..’in sanık M. A.’ya ait boş fatura cildinden ele geçirdiği bir adet fotokopi faturayı sahte olarak düzenlediği ve akabinde başkasına gönderdikten sonra durumun anlaşılarak vergi suçu raporunun tanzim edildiği olayda, sanık M.. A..‘nın olaydan bilgisi olmasına karşın diğer sanığa maddi menfaati olmaksızın fotokopi fatura sağladığı ve eyleminin TCK’nın 39/2-b maddesinde düzenlenen fiilin işlenmesinde kullanılan aracı sağlamak olduğu göz önüne alındığında sanık hakkında TCK’nın 39/1 ve 213 sayılı Kanunun 360. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşulların oluştuğunun gözetilmemesi,

2- Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53/3. fıkrası gereğince kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden TCK’nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,