Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1463 K.2015/2885

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Hapis cezasına mahkûmiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 2005 takvim yılında sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunan sanığın suçlamayı kabul etmeyerek suç tarihinde ticari faaliyetinin olmadığını, sahte fatura tanzim etmediğini, olayla hiçbir ilgisinin olmadığını savunması karşısında; düzenlendiği iddia edilen faturaların asılları ve onaylı suretleri getirtilerek 213 sayılı Kanun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediklerinin incelenmesi, tamamen sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olup olmadıklarının belirlenmesi ve bu faturaları kullananlar varsa faturaları sanıktan alıp almadıklarının araştırılması,

gerekirse faturalardaki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanığın ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,