Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14744 K.2015/7741

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir ancak,

1-Yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği,

bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Şu halde hüküm tarihi itibari engel sabıkası bulunmayan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiği kanıtlanamadığı cihetle, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerindeki şartlar oluşmadığından bahisle uygulanmaması,

2-Kabule göre de,

25.01.2008 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın inceleme yapmak üzere ilgili şirkete giden vergi denetmenlerine defterleri ibraz edemeyeceğini beyan etmesi karşısında ayrıca tebligat yapılmasına gerek olmaksızın suçun tutanak tarihinde işlendiği cihetle, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının altı ay hapis olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,