Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14919 K.2015/7723

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık S.. E.. hakkında sahte belge kullanma suçundan verilen verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen suç için, Kanun'da öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu tarih itibariyle, temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesiyle verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,

II- Sanık S.. E.. hakkında defter ve belgele gizleme suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık K.. E.. hakkında sahte belge kullanma ve defter belge gizleme suçlarından verilen kararlara yönelik incelemeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-213 sayılı Kanun'un 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesine ilişkin tebligatın 21.11.2006 tarihinde yapılmasına rağmen defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinin iddia ve kabul olunması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması,

işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı gözetilip, sanık, şirketteki hissesini 30.09.2003 tarihinde R.

S. isimli şahsa devrettiğini ve devir ile birlikte şirkete ait defter ve belgeleri de teslim ettiğini savunarak, 30.09.2003 tarihli devir teslim tutanağını dosyaya sunmuş ise de, sözkonusu devir işleminin Ticaret Sicili, Ticaret Odası ve Vergi Dairesi kayıtlarında gözükmemesi dikkate alınarak, bu tutanakta isimleri geçen şahısların dinlenilmemiş olmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla, sanığın savunmasında ve 30.09.2003 tarihli devir teslim tutanağında isimleri geçen R.

S., A. E. T. ve M. S. isimli şahıslar tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanık S.. E..'in hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı,