Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1501 K.2015/2259

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunduğu, Ödemiş Devlet Hastanesinin 11.07.2011 tarihli raporunda, fiilin anlam ve sonuçlarını algılayabildiğinin belirtildiği, Ege Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalının 22.05.2012 tarihli raporunda, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını bilmediğinin belirtildiği, her iki rapor arasında çelişkinin bulunduğu, çelişkinin giderilebilmesi için yerel mahkemenin sosyal çalışma uzmanından rapor aldırarak ve bu rapora itibar ederek suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği,

5395 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre, sosyal çalışma uzmanlarının suça sürüklenen çocuklar hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme konusunda rapor düzenleme yetkilerinin bulunmadığı, sosyal inceleme raporu, çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacağının belirtildiği, bu nedenle her iki rapor arasında çelişkinin İzmir Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,