KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/15010 E., 2015/8424 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2011/363477
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/04/2011
- Numarası
- 2009/1732 (E) ve 2011/495 (K
- Suç
- 213 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 2004 takvim yılına ait defter ve belgeleri 16.06.2009 tarihli tebligat ile istenen sanıkların, İstanbul Ticaret Sicili Memurluğu'nun 08.02.2011 tarihli cevabi yazısına ek olarak gönderdiği 30.01.1996 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'ndeki ilanda, 25.12.1995 tarihinde alınan ortaklar kurulu kararına göre, şirket ünvanı altına atacakları müşterek imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili olduklarının belirtildiği,
şirketi temsile yetkili kişilerin araştırılması hususunda 05.05.2010 tarihli kolluk araştırma tutanağına ekli sanık G. B.'nin 30.04.2010 tarihli kolluk ifadesinde de bu hususu doğruladığı, sanıkların “ilgili dönemde şirket müdürünün sanıkların eş ve babası olan M.
O. olup kendilerinin şirket işleriyle aktif olarak ilgilenmedikleri dolayısıyla belgelerin yerini de bilmedikleri, taşınma sırasında da kaybolmuş olabileceği” şeklindeki savunmalarının 213 sayılı VUK'nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlere dayanmadığından, üzerlerine atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/15010, K. 2015/8424, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama