Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/15775 K.2017/7845

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu, sanığa verilen "3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası"nın 1/6 oranında indirilmek suretiyle bulunması gereken "2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün adli para cezası"na hükmedilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten "2 yıl hapis ve 4 gün adli para cezası"na hükmedilmesiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu hususta tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-) Mahkemece suçtan doğrudan zarar görmediği için davaya katılma hakkı bulunmayan Sağlık Bakanlığının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden vekalet ücretine ilişkin "6-" nolu başlığı altında gelen 8. paragrafının tamamen çıkartılması ile TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin "4-" numaralı maddesinin "..., ancak aynı maddenin..." ile başlayan bölümüne kadar çıkartılıp,