Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/15781 K.2016/2722

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar il genelinde hususi cenaze nakil aracı bulunmadığı ve taşınan cenazenin sıcaktan korunması amacıyla soğutma sistemi bulunan bir araçla taşınması gerektiği ve suça konu belediyeye ait ambulansın bu sisteme sahip olması nedeniyle tahsis edildiği yönünde savunma yapılmış ise de, il içinden yada komşu illerden cenaze naklinde kullanılabilecek soğutma sistemi olan station vagon başkaca bir araç temini mümkün görülüp,

237 sayılı Taşıt Kanununun 16.maddesinde "Bu kanunun şümulüne giren taşıtları her ne suretle olursa olsun tahsis olunduğu işin gayrisinde veya şahsi hususlarda kullananlar veya kullanılmasına müsaade edenlerin cezalandırılacağının öngörüldüğü gözetilerek,

07.12.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliğinin 31/h maddesinde "Olağandışı durumlar istisna olmak kaydıyla hiçbir ambulans ve acil sağlık aracı cenaze nakli amacıyla kullanılamaz" amir hükmüne nazaran olayda sözkonusu ambulansın cenaze naklinde kullanılmasını gerektirebilecek olağandışı bir durumun olmadığı anlaşılmakla,