Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/15792 K.2016/1647

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a- CMK'nın 223/4-d madde ve fıkrasında yer alan "fiilin haksızlık içeriğinin azlığı" nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebilmesi için, eylemin suç olarak düzenlendiği Kanun normunda bu konuda açık bir hükmün bulunması, suç ve cezanın kanuniliği ilkesinin sonucu olarak zorunludur. Başka bir anlatımla fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, her suç için uygulanabilecek genel bir hüküm niteliğinde olmayıp, sadece Kanun'da öngörülen hallerde uygulama imkanı bulunan bir hükümdür.

Somut olayda, sanığa yükletilen 7201 sayılı Kanun'un 54. maddesine aykırılık suçu bakımından "fiilin haksızlık içeriğinin azlığına" dayalı ceza vermekten vazgeçilmesine dair kanuni bir hüküm bulunmadığı nazara alınarak, sanığın uzun yıllardır mağdura bakıp onu gözettiği, psikolojik rahatsızlığı ve yaşı da gözetilerek taşınmazının satışa çıkarıldığını sükunetle karşılayabilecek manevi ve fiziksel güce sahip olmadığı ve satıştan haberdar edilmiş olması halinde dahi maddi yetersizliği nedeniyle ihaleye katılamayacağı şeklindeki kanuni olmayan gerekçelerle yazılı şekildde hüküm kurulması,

b- Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde hükmü ile sulh ceza mahkemelerinin kaldırılarak anılan maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle sulh ceza mahkemelerinde görülmekte olan dava dosyalarının bir ay içinde yetkili asliye ceza mahkemelerine devredileceği hükmünün getirilmesi karşısında, asliye ceza mahkemesince yeniden bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,