Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1599 K.2015/2442

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.'' şeklindeki yasal düzenlemeler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, suça konu orman alanının 46283 m² olup suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili kanunun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken, yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

3- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek, TCK'nın 50/3. maddesine aykırı davranılması,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edildiği halde katılan idare lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmemesi,